علوم زمین

پست الكترونيک

آرشيو

خانه

 
دوستان در سايت

پنجشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٢

 

زمين شناسی تاريخی (بخش بيست ودوم)

پشته های اقيانوسی و سيستم های گسيختگی

Ocean Ridges and Fracture System

 

سلسله کوه های طولی و پروسعی در اعماق هر حوزه اقيانوسی وجود دارد بنام پشته های اقيانوسی يا Ocean Ridges و به صورت يک شبکه جهانی به يکديگر متصل هستند . برای شناسائی اين پشته ها آنها را به انواعی تقسيم کرده اند و به آنها نامهای جغرافيائی مختلف داده اند بعضی از آنها مانند پشته ميان اقيانوس اطلس Mid-Atlantic Ridge در طول 21000 کيلومتر کشيده شدهءند اما عده ای مانند پشته گلاپاگوری Galapagos Rise کوتاه هستند عده ای از پشته ها نزديک مرکز حوزه اقيانوسيشان قراردارند و به نام پشته های ميان اقيانوسی Midocean Ridge  ناميده ميشوند اما عده ای مانند پشته شرق اقيانوس آرام East Pacific Rise دورتر از مرکز اقيانوس واقع شده اند و در نزديکی حاشيه قاره قرار گرفته اند تمام بخشهای پشته های اقيانوسی بدون توجه به اينکه در کجای حوزه اقيانوسيشان قراردارند ويگيهای مشابهی نشان ميدهند . بستر اقيانوس تدريجا"  در روی دشت آبيسال برخاسته ميشوند و برجستگيهای کف اقيانوس به طرف مرکز پشته مرتبا" ناهموار تر ميشوند . در هر يک از ستيغها و يا خط الرسهای پشته ها يک دره عميق بنام دره ريف مرکزی Central Riftvalley وجود دارد. ستيغها يا خط الرسها يک خط ممتد نيستند بلکه در چندين محل بوسيله کسيختگيها و شکافها قطه شده اند. اين شکستگيها در عرض پشته های اکثر يا تمام دشتهای آبيسال مجاور وجود دارد.

     در مکانهائی اين گستيختگيها بسيار نزديک شيب قاره هستند و عده ای از زمين شناسان عقيده دارند که برخی گستيختگيها می توانند تا قاره ها کشيده شوند هر يک از شکستگيهای اقيانوسی ميتوانند تا هزاران کيلومتر کشيده شوند و بسياری از بزرگترين آنها نامگذاری شده اند. گرچه اين پشته ها هزاران متر در روی دشت آبيسال برخاسته اند اما قلل آنها معمولا" هنوز به خوبی در زير سطح آب قرار دارند.

     پشته های اقيانوسی از لاوهای (لاوا- Lava) بازالتی تشکيل شده اند و محل فعاليتهای دائمی آتشفشانی Volacanic و زلزله Earth Quake می باشد. تاريخگذاری راديومتريک Radiometrice agedating سنگهای بازالتی جمع آوری شده از بخشهای مختلف سيستم جهانی پشته ها نشان داده است که نزديکترين بازالتها به محور پشته ها جوانترين آنها هستند و با دور شدن از محور پشته سن آنها مرتبا" افزايش می يابد. ستيغهای پشته ها از يک پوشش رسوبی نازک پوشيده شده اند اما اين پوشش رسوبی هر چه از محور دور شويم ضخيمتر ميگردد و بنابراين ضخيمترين پوشش در روی قديمی ترين بازالتها می باشد.

 

 پيام هاي ديگران ()

mostafa

لينک ها

زمین شناس

زمین شناسي ایران

زمین الکتریکی

زمین شناسی افقانستان

زمین

دیرینه شناسی

ژئوشیمی

زمین فیزیکی

کانی شناسی

کانی وجواهر

زمین شناسی رشد

ژئودزی

ژئودزی ایران

مهندسی معدن

مهندسی معدن 2

زمین ساخت

زمین ریخت شناسی

زمین شناسی نفت

 

 

امکانات

لوگوي وبلاگ شما

علوم زمین


ارتباط با من

 


My status

عکسهای سونامی

فتوگالری 1

وبلاگ هاي دوستان

Python

هادی صداقت

سازمانهای مرتبط   

پژوهشکده زلزله شناسی

سازمان زمین شناسی ایران

پايگاه ملی داده های علوم زمين کشور

http://pejmanearth.persianblog.ir/rss.xml