علوم زمین

پست الكترونيک

آرشيو

خانه

 
دوستان در سايت

چهارشنبه ٢٩ امرداد ،۱۳۸٢

 

زمين شناسی تاريخی (بخش چهاردهم)

                                                       محيط های رسوبی

                                                                 Sedimentary environment                         

بطور کلی محيط های اصلی در سطح زمين به 2 نوع تقسيم می شوند:

يکی محيط های فرسايش و ديگری محيط رسوبگذاری. مواد سازنده سنگهای رسوبی از محيط اول منشاء می گيرند و در محيط دوم رسوب کرده و انباشته می گردند. محيط فرسايش معمولا" منطقه ای است که برخاستگی ارتفاعات در آنجا رخ داده است ومنطقه رسوب گذاری و تراکم معمولا" در محيط دريائی منطقه سوبسيدانس Subsidance است . ته نشين شدن مواد ممکن است در درياها يا قاره ها و يا محيط های حد واسط بين قاره ها و اقيانوسها صورت گيرد . برای اينکه رديفی از رسوبات در محلی تشکيل شوند سنگهای قديمی تر بايستی فرسايش يافته و به محل ديگری انتقال يابند، بنابراين تشکيل سنگهای رسوبی در واقع عبارتست از نظم يافتن مجدد و تجديد سازمان موادر در سطح زمين مواد رسوبی  در جريان نقل مکان يافتن از يک محل به محل ديگر تحت تأثير محيط شکل می گيرند ودر نتيجه خود بصورت منعکس کننده محيط در می آيند.

پهنه ای که در روی آن رسوبگذاری صورت می گيرد چه محيط قاره ای باشد و چه دريائی، بعنوان يک قانون سطح کم و بيش پستی است ، در منطقه فرسايش ارتفاع ممکن است مانند منطقه کوهستانی بسيار زياد و يا مانند دشت ها کم باشد سنگهای رسوبی بجا مانده در مناطق فرسايش کنونی گواه براين هستند که چگونه يک محيط رسوبگذاری با برخاسته شدن رسوباتش بصورت ارتفاعات به يک محيط فرسايش کنونی تغيير يافته است، تغيير محيط های رسوبگذاری به محيطهای فرسايش در يک منطقه در بسياری از زمانها در طی تاريخ زمين شناسی صورت گرفته است . ته نشين شدن مواد تابع شرايط فيزيکی و شيميائی و بيولوژي خاص ميباشد تنوع پديده های رسوبی به سبب اختلاف شرايط نامبرده در مناطق مختلف سطح زمينی است که از جمله آنها می توان تغييرات طول و عرض جغرافيائی ، جريانهای دريائی ، جريان هوا يا باد ، عمق ، ارتفاع و مورفولوژی Morphology و شيب منطقه و نيز واکنشهای شيميائی متفاوت بر روی سنگهای مختلف را نامبرد.

اختلاف تأثير و عملکرد هر يک از فاکتورهای نامبرده در مناطق مختلف موجب ميشود که بندرت بتوان حوزه های مشابه با رسوبات کاملا" مشابه در سطح زمين يافت با توجه به مقدمه فوق ميتوان محيط را بصورت زير تعريف کرد.

محيط رسوبی عبارتست از مجموعه عوامل فيزيکی، شيميائی ، بيولوژيک و ويژگيهای مربوط به زمين شناسی ژئومورفولوژيک Geomorphologic که در تشکيل يک رسوب شرکت دارند و حاکم بر سرنوشت و ساخت آن رسوب می باشند و ويژگيهای مربوط به آن رسوب خاص را تعيين می کنند.

اين ويژگيهای در واقع رخساره آن سنگ رسوبی است که از رسوب مذکور ناشی مي شود و به اين ترتيب محيط رسوبی تعيين کننده رخساره سنگهای رسوبی است و بالعکس رخساره ها می توانند نشانگر ويژگيهای محيط رسوبی باشند با توجه به رخساره ها وارتباط آنها با نوع محيط، ميتوان از راه مطالعه و شناخت محيط های رسوبی کنونی و تطبيق دادن آنها با رخساره سنگهای رسوبی ، محيط های گذشته را بازسازی نمود.

 

 پيام هاي ديگران ()

mostafa

لينک ها

زمین شناس

زمین شناسي ایران

زمین الکتریکی

زمین شناسی افقانستان

زمین

دیرینه شناسی

ژئوشیمی

زمین فیزیکی

کانی شناسی

کانی وجواهر

زمین شناسی رشد

ژئودزی

ژئودزی ایران

مهندسی معدن

مهندسی معدن 2

زمین ساخت

زمین ریخت شناسی

زمین شناسی نفت

 

 

امکانات

لوگوي وبلاگ شما

علوم زمین


ارتباط با من

 


My status

عکسهای سونامی

فتوگالری 1

وبلاگ هاي دوستان

Python

هادی صداقت

سازمانهای مرتبط   

پژوهشکده زلزله شناسی

سازمان زمین شناسی ایران

پايگاه ملی داده های علوم زمين کشور

http://pejmanearth.persianblog.ir/rss.xml