علوم زمین

پست الكترونيک

آرشيو

خانه

 
دوستان در سايت

پنجشنبه ٢ امرداد ،۱۳۸٢

 

زمين شناسی فيزيکی ( بخش دوم )

 

جهان ، کهکشان

 

کهکشان که خورشيد يکی از ستارگان آن است به شکل عدسی با دو بازوی مارپيچ است . قطر آن درحدود هفتاد هزار سال نوری است . تعداد ستارگان موجود در اين کهکشان بايد نزديک به صد ميليارد 1012 عدد باشد .

فضای بزرگ کهکشانها با سرعت زيادی از يکديگر دور می شوند . با توجه به سرعت دورشدن کهکشانها از يکديگر می توان شروع گسترش و جداشدن کهکشانها را تخمين زد .

از طرف ديگر امروزه با بررسی اهميت نسبی عناصر شيميائی به ويژه راديواکتيو در جهان ، تعيين سن مطلق آن امکان پذير شده است ، ولی دراين محاسبه بايد فرض کرد که تمام عناصر شيميائی دريک زمان ظاهر شده اند و فقط واکنش حرارتی هسته ای و راديو اکتيو سبب تغيير در نسبت آنها شده است . بدين ترتيب نه تنها فرضيه يکپارچگی و وحدت زمان ثابت می شود بلکه ابديت اساسی آن نيز بايد مورد قبول باشد .

اعقتاد بر اين است که در جهان غير از عناصر راديو اکتيو با نيمه عمر کم ، عناصری با عدد اتمی ( Z ) يعنی بيشتر از 40 و با جرم اتمی بيشتر از 90 ( مانند زيرکونيم ) به مقدار مشابه همديگر وجود دارند . به اين ترتيب که فراوانی اورانيم 238 به همان مقياس بيسموت 208 يا جيوه 200 می باشد . با توجه به نيمه عمر اورانيوم 10* 5/4  حدس  می زنند زمان تشکيل آن از اين عدد زياد دور نباشد .

درسالهای اخير با توجه به استدلال مربوط به تغيير نمائی عناصر راديوا کتيو که ر آ« اورانيوم 235 به سرب 207 ، اورانيوم 238 به سرب 208 و ايزوتوپ 187 رنيوم به اوسميوم 187 با تشعشع بتا ونيمه عمر 109 *40سال تبديل می شود سن تشکيل عناصر را به حدود سيزده ميليارد سال می رساند . متخصصين فيزيک نجومی با توجه به نسبت عناصر سنگين به هيدروژن سن کهکشانی را 25 ميليارد سال حدس می زنند .

مطالعه ستارگان کهکشانی مطالب ديگری را نيز روشن می کند . ستارگان از لحاظ تفاوتشان در ترکيب کمی عناصر ، به 5 دسته تقسيم می شوند .

1-     ستارگانی که دارای 3/0 درصد عناصر سنگين و سنی بين 6 تا 109 *5/6 سال دارند .

2-     ستارگانی که سنی بين 5 تا 6 ميليارد سال دارند .

3-     ستارگانی که سنی بين 3 تا 5  ميليارد سال عمر داشته و اين گروه نزديک به صفحه راه شيری قراردارند .

( اين 3 دسته حدود 90 درصد جرم کهکشانی را تشکيل می دهند و خورشيد در دسته سوم قراردارد ) .

4-     ستارگانی که سنی بين 1 تا 3 ميليارد سال عمر داشته و محتوی 3 درصد عناصر سنگين می باشند و مانند گروههای سه گانه ديگر در صفحه کهکشانی متمرکز شده اند .

5-     ستارگانی که سن شان کمتر از يک ميليارد سال بوده و در بازوی مارپيچ و درمناطقی که هيدروژن بين ستاره ای و توده های گرد وغبار پراکنده اند قرار دارند .

منظومه شمسی و همراه آن زمين حداکثر دارای سنی بين 5 تا 6 ميليارد سال می باشند و اين امر با آنچه که در مورد سن زمين می دانند تطبيق می کند .

 

 

 پيام هاي ديگران ()

mostafa

لينک ها

زمین شناس

زمین شناسي ایران

زمین الکتریکی

زمین شناسی افقانستان

زمین

دیرینه شناسی

ژئوشیمی

زمین فیزیکی

کانی شناسی

کانی وجواهر

زمین شناسی رشد

ژئودزی

ژئودزی ایران

مهندسی معدن

مهندسی معدن 2

زمین ساخت

زمین ریخت شناسی

زمین شناسی نفت

 

 

امکانات

لوگوي وبلاگ شما

علوم زمین


ارتباط با من

 


My status

عکسهای سونامی

فتوگالری 1

وبلاگ هاي دوستان

Python

هادی صداقت

سازمانهای مرتبط   

پژوهشکده زلزله شناسی

سازمان زمین شناسی ایران

پايگاه ملی داده های علوم زمين کشور

http://pejmanearth.persianblog.ir/rss.xml